دنیا هزاران سالشه - حسن عطایی

دنیا هزاران سالشه دنیای ما سه سالشه عشقی که آسون نبوده جونِ ما در قبالشه سورهٔ عشقو تو سه آیه نوشته صدفِ عشقو، شور و گریه نوشته اگه بشکافه دلِ ما می‌بینی که قلمِ عباس یا رقیه نوشته قلمِ عباس شبِ سوم آمده، شبِ این دیوونه‌هاست شبِ سوم آمده، شبِ این دیوونه‌هاست شبِ هروله و لطمهٔ عاشقونه‌هاست مگر این‌که بهشت، بهش شبیه دمشق ورنه سینه‌زنش تو جنّتم بی‌خونه‌ست رقیه سادات تویی سرّ مکاشفه‌ش شدی مظهر عاطفه‌ش شدی شاهی که روی شونهٔ سقا و عارفه‌ش شدی تا که تو گفتی بزنش عمو عباس غرور و احساسِ عمو رو برانگیخت تا همه سرها رو جدا کنه از تن نه فقط میدونو، که عرشو به هم ریخت نه فقط میدونو دار و ندارِ سند شاهینِ جلدِ عمو دار و ندارِ سند شاهینِ جلدِ عمو خنده‌ات شده دستمالِ زردِ عمو تو مسیرِ نبری اسمتو بود رو لبش خبر اومده که معجزه کرده عمو شورِ قیامِ کربلا رمزِ دوامِ کربلا خطبهٔ تو تو شام شد حسنِ ختامِ کربلا دهنِ بدگوی یزیدو نبستی غرورِ آلِ امیه شکستی خیالش بود پیروزِ محکمه می‌شه نمی‌دونست این‌که تو فاطمه هستی نمی‌دونست، یا زهرا یا زهرا این‌که پیشِ همه‌ست یک شیرین‌سخنی روی دوش عمو اما یه بت‌شکنی می‌دی حاجتای باب الحوائجو اهل‌بیت بدنه تو جانِ این بدنی