حیف از این سرو رعنا - سید مجید بنی فاطمه

حیف از این سروِ رعنا حیف از این قدوبالا جون میده رو دستِ بابا قطعه‌قطعه، ارباً اربا مَحاسنم از خونش رنگینه عمه جون دادنشو می‌بینه قاتلِ بی‌حیاش اومد به حالِ من بخنده عمه اومده با معجر، زخماشو ببنده جلو چشم‌هاش، پیکرش افتاد کلاه‌خودش، از سرش افتاد روی زمین، بال و پرش افتاد زینب یادِ، مادرش افتاد ای وای، ای وای، علی‌اکبر ای وای، ای وای، علی‌اکبر علی اکبر ای وای، ای وای علی اکبر حیف از این سرو رعنا حیف از این قد و بالا جون میده رو دست بابا قطعه‌قطعه، اِرباً اِربا محاسنم از خونش رنگینه عمه جون‌دادنش رو می‌بینه قاتل بی‌حیاش اومد به حال من بخنده عمه اومده با معجرش زخم‌هاشو ببنده جلو چشم‌هاش پیکرش افتاد کلاه‌خودش از سرش افتاد روی زمین بال و پرش افتاد زینب یاد مادرش افتاد ای وای، ای وای، علی اکبر این زن زخم بی‌شماره جای بوسه نداره من بمیرم زنده زنده پیکرش شد پاره‌پاره سر تموم زخم‌هاش وا مونده شمشیرش تو میدون جا مونده خونی که تو گلوشه راه نفس‌هاشو بسته شبیه جدش شده و فرق سرش شکسته هنوز نیزه مونده تو پهلوش یه نِی پیچید به طرهٔ موش شکافته تا بین دو ابروش جون کندنش برد باباشو از هوش ای وای ای وای علی‌اکبر می‌بوسم دونه‌دونه می‌بوسم دونه‌دونه زخم‌هاشو که غرق خونه از تنش دل واپسم که چیزی تو دشت جا نمونه زینبو سوزونده بچه‌م غرق خون رو بچه‌م غرق خون رو دستم مونده هر چی مرتب می‌کنم اعضاش دونه‌دونه می‌ترسم از تنش بازم یه قطعه جا بمونه بنی‌هاشم، عبا بیارید تنش رو، رو عبا بذارید شما دارین می‌سوزین اما از حال باباش خبر ندارین جلو چشم‌هاش، پیکرش افتاد کلاه‌خودش، از سرش افتاد روی زمین بال و پرش افتاد زینب یاد مادرش افتاد ای وای، ای وای، علی‌اکبر ای وای، ای وای ای وای، ای وای، علی‌اکبر ای وای، ای وای، علی‌اکبر