با این تن شکسته که عصای بابا نمیشی - سیدرضا نریمانی

با این تنِ شکسته که عصای بابا نمی‌شی یه‌جوری ریختنت به هم روی عبا جا نمی‌شی این اولین‌باره دیدم جلوی من پا نمی‌شی با این تنِ شکسته که عصای بابا نمی‌شی یه‌جوری ریختنت به هم روی عبا جا نمی‌شی این اولین‌باره دیدم جلوی من پا نمی‌شی رسیدم بالای سرت، ولی چه سری و چه پیکری تو اکبری یا اصغری؟ دسته‌گلِ چه پرپری می‌بینی کارِ دنیا رو علی؟ گل روی دستِ باغبون پیر شدم از داغِ جوون دارن می‌خندن بهمون دارن می‌خندن بهمون وای علی‌اکبر، علی‌اکبر، علی‌اکبر علی‌اکبر علی‌اکبر علی‌اکبر وای علی‌اکبر علی‌اکبر علی‌اکبر علی‌اکبر وای علی‌اکبر علی‌اکبر قلبِ بیابون پُر شده از پاره‌های جگرم قلبِ بیابون پُر شده از پاره‌های جگرم قلبِ منه که این‌جوری پاشیدنش دور و برم این‌ور علی اون‌ور علی صحرا پُره از پسرم قلبِ بیابون پُر شده از پاره‌های جگرم قلبِ منه که این‌جوری پاشیدنش دور و برم این‌ور علی اون‌ور علی صحرا پُره از پسرم چشمم دنبالت و هر جا رو که دیگه کسی ازت نشون نداشت دلم دیگه امون نداشت زانوم دیگه توان نداشت علی‌اکبرم‌و از توی دشت جمع می‌کنم دونه‌دونه چیزی ازت جا نمونه حال منو کی می‌دونه؟ حال منو کی می‌دونه؟ می‌برنت به روی دست من دنبالت کشون‌کشون می‌برنت به روی دست من دنبالت کشون‌کشون آه، ای خدا! الان دیگه مرگِ حسینو برسون این دومین باره می‌ره تشییع‌جنازهٔ جوون می‌برنت به روی دست می‌برنت به روی دست من دنبالت کشون‌کشون آه، ای خدا! الان دیگه مرگِ به حسین ما برسد این دومین باره میرن تشییع جنازهٔ جوون از وقتی رسیدم بالاسرت از وقتی جسم تو دیدم لحظه‌به‌لحظه، دم‌به‌دم یاد مدینه افتادم مثل مادر شد کل پیکرت هم زخم صورت، هم رد دست هم نیزه تو سینه ات نشست هم استخونات که شکست هم استخونات [نامفهوم] آه، علی‌اکبر علی‌اکبر علی‌اکبر آه اینجا هم کشون‌کشون دارن دنبال جنازه میرن شاید دو نفر هم زیر بغل‌هاشو گرفتن، نمیدونم یه جای دیگرم سراغ دارم اون تابوتو که علی بلند کرد یه طرفش هم سلمان گرفته عقب این تابوت حسن و حسین دارن میان یه نقطه از کوچه که رسیدن، علامه سبزواری نقل می‌کنه این قصه رو، میگه یه گوشه از کوچه که رسیدن، دیدم امام حسن رو زمین نشست، دست تا جلو سرش گذاشت هی صدا می‌زنه مادر یا زهرا