مرغ دل پر می‌زند پیوسته سوی کربلا - سید مجید بنی فاطمه

مرغ دل پر می‌زند پیوسته سوی کربلا گشته ذکر صبح و شامم گفت‌وگوی کربلا اشک چشم زینب و خون حسین ابن علی گشته تا صبح قیامت آبروی کربلا کعبه و سعی و صفا و مروهٔ من کربلاست هر کجا باشم دلم باشد به‌سوی کربلا در صف محشر که سر می‌آورم بیرون ز خاک می‌کند چشمم به هر سو جست‌وجوی کربلا بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا در دلم ترسم بماند آرزوی کربلا کربلا یا کربلا کربلا یا کربلا کربلا یا کربلا کعبه یک زمزم اگر در همه عالم دارد چشم عشاق تو نازم که دو زمزم دارد هر کجا ملک خدا هست حسینیهٔ توست هر که را می‌نگرم شور محرم دارد نه محرم نه صفر بلکه همه دور سال کعبه با یاد غمت جامهٔ ماتم دارد روضه‌خوانت خودِ گرایه‌کنِ تو آدم اشک ارثی‌ست که ذریهٔ آدم دارد نازم آن کشته که تا صبح قیامت زنده‌ست سلطنت همچو خدا در دل عالم دارد اشک در ماتم تو بس که عزیز است حسین جای در چشم رسولان مکرم دارد جگرم زخمی آن کشته که زخم بدنش هر دم از زخم دگر داد رو و مرهم دارد روز محشر نفروشند به روز محشر نفروشد به دو صد باغ بهشت هر که یک میوه ز نخل تر میثم دارد