امون از دل هرکس که مسافری داره - حمید علیمی

امون از دل هرکس که مسافری داره امون از دلی که چشم به راهِ دیدن یاره هر انتظاری تموم می‌شه یه روز و سختی‌هاش سر می‌آد هر بی‌قراری عزیزش یه روزی عاقبت از در می‌آد ولی چرا توی عمر ما، مِثِ یتیمی و بی‌کسی، به روزگارِ وصل تو، آقا چرا نمی‌رسی؟ ولی چرا توی عمر ما، مِثِ یتیمی و بی‌کسی، به روزگارِ وصل تو، آقا چرا نمی‌رسی؟ آقا آقا چه شب‌ها نبودی و درمی‌سوزیم یه روز می‌آی برای غربتت می‌سوزیم یه روز می‌آی چه شب‌ها نبودی و درمی‌سوزیم یه روز می‌آی برای غربتت می‌سوزیم یه روز می‌آی دوباره محرم شد توی روضه‌ها باز دوباره محرم شد توی روضه‌ها باز واسه جدت آقا خیمه‌ها باز، تکیه‌ها برپاست واسه جدت آقا خیمه‌ها باز، تکیه‌ها برپاست اومد محرم ولی جای تو ای صاحب عزا خالیه اومد محرم، همه باشن تو نباشی بدحالیه اومد محرم ولی جای تو ای صاحب عزا خالیه اومد محرم همه باشن و تو نباشی بدحالیه نمی‌دونم که تو کجا نمی‌دونم که تو کجا داری به سینه می‌زنی تو ای غریب فاطمه دلیل گریهٔ منی صاحب‌عزا شدی کجایی آقای من دلم می‌گه که کربلایی آقای من چشمامونو به در می‌دوزیم یه روز بیا برای غربتت می‌سوزیم یه روز بیا چی می‌شد یه بار آقا چی می‌شد یه بار با تو کربلا رو می‌دیدم از زبون آقا روضهٔ گودال می‌شنیدم السلام آه علی الشیب الخضیب شبی سه‌چهار بار خواب کربلا رو می‌دیدم از لبِ تاول‌زده هی گودالو می‌شنیدم وقتی می‌خوندی السلام علی المرمل بالدماء وقتی می‌خوندی السلام علی خامس آل کسا روزِ بی‌خودی شب و روز می‌پیچه تو دوز یا صداش نه‌تنها یادش که امروز به‌جاش می‌یاد خون‌اش به جز من میگی با گریه کاش که بودم تو کربلات، تو کربلات، تو کربلات می‌شدم فدات کنار گودال، سپر برات سپر برات، سپر برات، چشمامون رو به‌در می‌دوزیم یه روز بیایی پای برای غربتت بسوزیم یه روز بیایی، یه روز بیایی اهلِ العجل صاحب‌الزمان العجل حیدرِ زمان العجل وای دسته‌م خالیه آقا العجل حیدر زمان العجل صاحب‌الزمان العجل صاحب‌الزمان العجل