یه عالمه گریه به روضه بدهکارم - حمید علیمی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست برنمی‌دارم بذار صد و بیست سال نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم لحظه مرگم تو بده که پیش تو موی سرم سفید نشه بده که نوکرت بمیره و شهید نشه من بمیرم برات آقا بازم کمه من بمیرم برات آقا بازم کمه الهی که راضی باشه فاطمه طردم نکنی سردم نکنی طردم نکنی عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین عزیزم حسین عزیزم عزیزم، عزیزم، عزیزم، حسین، عزیزم عزیزم، عزیزم، عزیزم، حسین، عزیزم عزیزم حسین کاش که می‌شد مثل عقربه‌ها برگردم به کربلاهایی که قبلاً سفر کردم کاش که می‌شد ساعت همون یه لحظه می‌ایستاد کاش که می‌شد ساعت همون لحظه وامی‌ستاد که تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد تو اولین بار که ندیدن حرم بلای جون نوکره ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره ای چه بلاییه که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم ای چه بلاییه که اومده سرم منو دل‌نگران بذار بیام از حال خودم درمانده شدم عزیزم، حسین عزیزم عزیزم، حسین عزیزم، حسین عزیزم غریبم، حسین غریبم، غریبم