از در خونت من رفتم - حسن عطایی

از در خونت من رفتم ولی تو اومدی بازم دنبالم دیدی زمین خوردم، شکسته بالم وقتی تا آسمون بلنده نالم اومدی تا دیدی خرابه حالم دستامو بگیر ای خواهش دائم من بازم توبه بنده‌ت کج رفت اگه پای من ای راه نجات ای عشق من، آقای من پرواز می‌خونم در باز می‌کنی اقرار می‌کنم اغماض می‌کنی ارباب یا حسین شکسته بالم، آشوبم هر جایی جز خونهٔ تو، آوارم گرچه می‌دونم که برات سربارم تو خونهٔ تو خادم دربارم نیاد روزی که دست ازت بردارم اشک‌هامو ببین ای شاهِ بی‌قرار یا لبرِیزِ غمم دل‌تنگی و گریه‌زاری باز هم بطلب توی حرمت بگذار بیام باز هم بطلب حرم حرم حرم اصرار می‌کنم اعجاز می‌کنی پرواز می‌کنم در باز می‌کنی ارباب یا حسین دلم گرفته دل‌تنگم بازم به یاد کربلا بی‌تابم با خاطرات اربعین می‌بارم دوباره سر به تربتت می‌گذارم یه رحمی کن به این چشای زارم آرومِ دلم چی می‌شه که باز نگام کنی دل‌تنگِ دلم من منتظرم صدا کاشکی یه نگاه به اشک و به گریه‌هام کنی دلت نمی‌سوزه برام آقا اشک چشمای منو هم‌راز می‌کنه پرواز می‌کنم در باز می‌کنه