از درد تنهایی - حسین ستوده

از دردِ تنهایی، شبا می‌گرده تنهایی

کنارم خیلی گریه کرده تنهایی

هر روزش آتیش و شباشم سرده تنهایی

برای اشکِ مرد، نامرده تنهایی

تنهاترین سردار، از گریه دست بردار

دِق می‌کنی آخر، ای مردِ بی‌تکرار

دردت نشد معلوم علی

مظلوم علی، مظلوم علی

شب گریه کن آروم علی

مظلوم علی، مظلوم علی

سی ساله بی زهرا، پریشون حاله بی زهرا

سیاهه مثل شب اقبالِ بی زهرا

دنبال پرواز و شکسته‌باله بی زهرا

شبیه مرگه این احوالِ بی زهرا

آه ای دل غافل از ضربه‌ی قاتل

خونه‌ت رو بی در کرد، یاست رو پَرپَر کرد

از پشتِ در می‌زد صدا

فضّه بیا، فضّه بیا

گم کرده حیدر دست و پا

فضّه فضّه فضّه خُذینی

کار زنونه‌ست، جمع کن هر چی می‌بینی

فضّه فضّه فضّه دردشون اینه

لگداشون کار سقط جنینه

حسین وای