كشون كشون ميبرن تـو رو - حسین سیب سرخی

کشون‌کشون می‌برن تو رو از کوچه‌ای که غم‌انگیزه کشون‌کشون می‌برن تو رو با این اشکایی که می‌ریزه کشون‌کشون می‌برن تو رو با درد و آهی که لبریزه آسمون بارید تمومی کوچه‌ها گِل شد آسمون بارید بازم آیه گریه نازل شد آسمون بارید که دورت پر از اراذل شد نکش نامرد طنابو هی که این بی‌کس هم خدا داره نکش نامرد طنابو هی که این بی‌کس هم خدا داره نزن آتیش به این خونه که این آتیش ماجرا داره غریب آقا ای غریب آقا غریب آقا ای غریب آقا غریب آقا حالا که حرفِ شکستن شد یه دختربچه یادم اومد حالا که حرفِ شکستن شد یه دختربچه یادم اومد به زیر لب هی می‌گفت بابا از این مهمونی بدم اومد ز خانه‌ها همه بوی طعام می‌آید ولی به جانِ تو بابا گرسنه خوابیدم حالا که حرفِ شکستن شد یه دختربچه یادم اومد به زیر لب هی می‌گفت بابا از این مهمونی بدم اومد به‌جای تو که نبودی زجر من هر جا که افتادم اومد امان امان امان امان داد کشید اومد امونِ من رو برید اومد اسمتو بردم با تازیانه دوید اومد دیدم اشهدو خوندن همین که شمرِ پلید اومد یه جوری زد روی گونه یه جوری زد روی گونه که رو کلِ گونه جا افتاد یه جوری زد روی گونه که رو کلِ گونه جا افتاد یه جوری زد در گوشم که گوشواره زیر پا افتاد حسین حسین حسین حسین