من تو رو از ناله و اشکای روضه های خونگی میشناسم - حسین سیب سرخی

من تو رو از ناله و اشکای روضه‌های خونگی می‌شناسم تو خیلی حق به گردنم داری من تو رو از بچگی می‌شناسم از اون شبا که مادرم با اشک، نذری روضه‌هاتو هم می‌زد پیراهن مشکی رو تنم می‌کرد عاقبت منو رقم می‌زد آقاجون! نداره گریه‌هام ثمر دل خرابمو بخر یه کربلا منو ببر ای رفیقم از قدیم حسین ای رفیقم از قدیم حسین حسین حس و حال زندگیم حسین حسین ای رفیقم از قدیم حسین ای سؤالِ زندگیم ای سؤالِ زندگیم من همونم که با دعات آقا چشماشو وقفِ روضه‌هات کرده هر موقع هرجا اسمتو بردم نشسته و گریه برات کرده گریه دوای دلِ آشوبه دنیای بی‌گریه چه دلگیره این روزا می‌شینم و با گریه به عکسای حرم می‌شم خیره آقا جون خودت یه کاری کن برام با بغض و اشکِ تو چشام می‌دم به کربلا سلام تشنهٔ زیارتم حسین حسین حسین عاشق شهادتم حسین حسین تشنهٔ زیارتم حسین حسین عاشق شهادتم چقدر با بچه‌های همسایه خیمه‌هامونو به گریه انداختیم با چادر سیاه مادرها تو کوچه‌ها حسینیه ساختیم هر دفعه تو کوچه زمین خوردم مادر من که می‌رسید از راه به زیر لب می‌گفت بمیرم من برا زمین خوردن ثارالله آقاجون فدای زخم حنجرت فدای جسم بی‌سرت فدای فدای اشک خواهرت ای غریب کربلا حسین رفتی زیر دست و پا ای غریب کربلا حسین رفتی زیر دست و پا رفتی زیر دست و پا غیر دوری کرب و بلا بلایی نیست غیر دوری کرب و بلا بلایی نیست به‌جز حرم که برای فقیر جایی نیست این‌قدر سنگ نبست دمی، زندگی نمی‌ارزد به کوچه‌ای که در آن، خیمهٔ عزایی نیست حرم، ضریح، مناره، رواق، گلدسته چه می‌کُشند کسی را که کربلایی نیست همیشه سینه‌زدن، ذکرِ خیر معشوق است وگرنه در دلِ عاشق که سر و صدایی نیست مولا، رسیده روزیِ من از کنارهٔ سفره‌ات فقیر مانده کسی که پیِ گدایی نیست ببخش عذرِ مرا ببخش عذرِ مرا در رسیدنِ به حرم ز بس که داد زدم یا حسین نایی نیست یعنی ما اربعین می‌آییم حرمت؟ آره می‌آییم حرمت حسین