کریم اگر که تویی ما همه گدای توییم - سیدرضا نریمانی

کریم اگر که تویی ما همه گدای توایم

دوا اگر که تویی جمله ، مبتلای توایم

تو در میان دل ما قدم زدی حتما

که در پی دل و دنبال رد پای توایم

به روی سینه ی ماها نوشته اند حسنی

همه برای حسین اند و ما برای توایم

دو ماه سینه زنِ شاه کربلا بودیم

دو روز در همه ی سال در عزای توایم

خودت به زندگی ما حسین بخشیدی

همیشه و همه جا شامل عطای توایم

دمی به سعی و صفای حسین مشغولیم

دمی نشسته و آرام در منای توایم

مرا که بی قرار می کند حسن

به جرعه ای خمار می کند حسن

مرا که مست، می، برای غیر مست

شراب را شرار می کند حسن

مرا اگر شده است محض دلخوشی

گدای خود شمار می کند حسن

خدا! تو خالق کرامتی ولی

بیا ببین چه کار می کند حسن!

رسول، جز حسین پاره ی تنش

به کیست افتخار می کند، حسن

ضریح سینه را اگر طلا، حسین

ولی پراز عیار می کند حسن

مرا به کشتی‌های نجات کربلا

به لطف خود سوار می کند حسن

دل مرا حسین می برد ولی

شکار را شکار می کند حسن

حسین، کربلا نه اینکه مادریست

بقیع اختیار می کند حسن

بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا

در دلم ترسم بماند آرزوی کربلا

تشنه ی آب فراتم ای عجل مهلت بده

تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا