می‌بینم عمومو می‌گه یار ندارم - حسن عطایی

می‌بینم عمومو میگه یار ندارم بمیرم الهی چقدر بی‌قراره باید از تو مقتل عمومو بیارم باید مثل داداشم فدای آقام باشم باید مثل داداشم فدای آقام باشم جدا شد دستم تا که منم مثل سقاشم منم مثل سقاشم از عمه خودم رو بریدم دویدم، دویدم، دویدم تا که توی مقتل رسیدم عمو جان، عمو جان، عمو جان کریمم شبیه بابام توی هر حال اگر شیء ندارم حالا مالم هوال می‌خوام که ببخشم جونم رو تو گودال باید واست پرپر شم شبیه تو بی‌سر شم باید واست پرپر شم شبیه تو بی‌سر شم خوب شد عطش آب آورده تو منم مثل اصغر شم چقدر حرمله کینه‌توزه گلومو به جسمت می‌دوزه چقدر حرمله کینه‌توزه گلومو به جسمت می‌دوزه داره حنجر من می‌سوزه عمه، خودم رو بریدم عدو می‌دوید و منم می‌دویدم چقدر من به‌موقع به مقتل رسیدم تو رو با محبت به آغوش کشیدم عمو به آغوش کشیدم سرم می‌شه جدا جلو چشمای زهرا مثل اکبر جسم من می‌شه ته گودال دل خواهرت غم گرفته دل آسمون هم گرفته ببین مادرت دم گرفته بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ بُنَیَّ قَتَلُوکَ عَطشاناً ذَبَحُوکَ عطشاناً ای حسین