من اگه خاک بودم - حسن عطایی

من اگه خاک بودم می‌شدم خاک پای زائران من اگه ابر بودم می‌باریدم روی خشکی لبات من اگه سنگ بودم می‌شدم سنگ صبور بچه‌هات ولی من یه آدم ساده‌ام که مسیرش به تو افتاده یکی که ندیدتت اما به تو صد بار دلش رو داده «هل من ناصر»ت رو من جواب می‌دم با سینه‌زنی آخر تو کرب‌وبلا جون می‌دم یا سینه‌زنی آخر تو کرب‌وبلا من اگه خار بودم می‌شدم خار تو چشم دشمنت من اگه باد بودم می‌زدم بوسه به بند پیرهنت اگه آفتاب بودم می‌تابیدم کمتر رو بدنت با اینکه لایق پیشت باشم ولی من گریه‌کنت هستم با اینکه ندیدمت اما قد دنیا به تو دل بستم من اسب جنگی‌ام و حرکت می‌دم پا روی این زمین آخر تو کرب‌وبلا جون می‌دم یا روی این زمین من اگه شمع بودم می‌سوزوندم خودمو پای عزات من اگه آب بودم می‌نشستم رو لب گریه‌کنات اگه می‌تونستم می‌رسوندم خودمو به کربلات دل‌تن یه مدینی که همه‌ش بهونه می‌گیره شب جمعه شب یاره داره تا کرب‌وبلا می‌ره تو همونی هستی که یک‌عمره تو قلب منی آخر تو کرب‌وبلا جون می‌دم یا روی این زمین