فقط تو می‌دونی چقدر دلواپسم - حسین سیب سرخی

فقط تو می‌دونی چقدر دلواپسم چقدر دلم خونه یعنی دوباره به محرم می‌رسم، کسی چه می‌دونه یعنی دوباره به محرم می‌رسم، کسی چه می‌دونه فقط تو می‌دونی چقدر دلواپسم چقدر دلم خونه یعنی دوباره به محرم می‌رسم، کسی چه می‌دونه یعنی دوباره به محرم می‌رسم، کسی چه می‌دونه اگه نبودم جای من گریه کنی تو شب تاسوعا اگه نبودم جای من دست بکشی رو علم سقا اگه نبودم جای من دست بکشی رو علم سقا یعنی میشه باز توی حرم بگی یعنی میشه باز توی حرم بیام؟ یه دهه دیگه زیر علم بگم یه دهه دیگه زیر علم بگم یعنی میشه باز توی حرم بیام؟ یه دهه دیگه زیر علم بگم یه دهه دیگه زیر علم بگم آقا جانم نکنه ما محرمتو نبینیم فقط تو می‌دونی چقدر دلواپسم چقدر دلم خونه یعنی دوباره به محرم می‌رسم؟ کسی چه می‌دونه اگه نبودم جای من گریه کنید هی تو شب تاسوعا اگه نبودم جای من دست بکشید رو علم سقا اگه نبودم جای من دست بکشید رو علم سقا یعنی می‌شه باز توی حرم بگم یعنی می‌شه باز توی حرم بگم یه دهه دیگه زیر علم یه دهه دیگه زیر علم یعنی می‌شه باز توی حرم بگم یه دهه دیگه زیر علم یه دهه دیگه زیر علم خودم خجالت می‌کشم از این‌همه توبهٔ تکراری خودم خجالت می‌کشم از این‌همه توبهٔ تکراری کرمتو قربون که بی‌حیاییم و به روم نمی‌آری کرم تو، قربون که بی‌حیاییم و به روم نمی‌آری حسین‌جان من اگه روزی، دو سه بار از تو نگم، زندگیم بیهوده است تا وقتی روضه‌ت، خونهٔ امیدمه، خیالم آسوده است تا وقتی روضه‌ت، خونهٔ امیدمه، خیالم آسوده است تو اربعین می‌خوام هر قدم بگم: حسین تو اربعین می‌خوام هر قدم حسین، حسین یه دهه دیگه زیر علم حسین یه دهه دیگه زیر علم یعنی می‌شه باز توی حرم بگم حسین؟ حسین، حسین یعنی می‌شه باز توی حرم بگم حسین؟ یه دهه دیگه زیر علم حسین، حسین یه دهه دیگه زیر علم کجایی عباس که یه عده بی‌حیا دنبال خلخالن اونایی که کینهٔ حیدرو دارن به فکر گودالن مگه یه پیکر که تو گوداله چقدر تیرو سنان می‌خواد مگه بریدن سر آقای ما چقدر زمان می‌خواد ای ای ای یا زینب، یا زینب همهٔ عالم با سوز و آه می‌گن همهٔ عالم با سوز و آه می‌گن یه خواهری تو قتلگاه می‌گه یه خواهری توی قتلگاه می‌گه یعنی میشه واسه حرم بگم یعنی میشه واسه حرم بگم حسین یه نگاهی به خدایی خدا در دل و جان است حسین به پناهندگان امان است حسین یک حسین گفتم و غم‌ها همه از یادم رفت یک حسین گفتم و غم‌ها همه از یادم رفت همهٔ دل‌خوشی ما ز جهان است بیشتر از خودمان غصهٔ ما لقمهٔ ما را خورده شکر دارم که در این زمانم