غم روی غم چه بی حسابه - جواد مقدم

غم روی غم، چه بی‌حسابه درد این روزای من طایفه‌ام گرفته رنگ غربت این دنیای من ریختن تو خونم نیمه‌شب، کشوندنم تو کوچه‌ها با دست بسته بردنم یه عده مست بی‌حیا داره واسم حکایت کوفه، سامرا چی بگم از این نامردما زده آتیشم زهر جفا داره واسم حکایت کوفه، سامرا چی بگم از این نامردما زده آتیشم زهر جفا واویلتا، امان از این غریبی امان از این غریبی بی‌عاطفه‌گی شد عادت این مردم رو سیاهی تو شعله‌ها سوخته هم بال و پرم تو ازدحام، پشت در افتادم به یاد مادرم در آتیش گرفته یاد مادرش افتاده بین در و دیوار روضه‌خون کوچه‌های بنی‌هاشم شده امام هادی آتیش و دود تو شعله‌ها سوخته هم بال و پرم تو ازدحام، پشت در افتادم به یاد مادرم داغ مدینه تازه شد تو کوچه‌های سامرا داغ مدینه تازه شد تو کوچه‌های سامرا تا که زمین خوردم برام شده تداعی روضه سیلی زدن مادرمو بین کوچه‌ها دور از چشم حیدر، بی‌هوا جلوی نگاه مجتبی سیلی زدن مادرمو بین کوچه‌ها دور از چشم حیدر، بی‌هوا جلوی نگاه مجتبی واویلتا، امان از این غریبی واویلا تا واویلا تا تو بی‌کسی به یاد عمه زینبم با گریه هام تو بی‌کسی به یاد عمه زینبم با گریه هام تو هر نفس با اشک چشمام روضه‌خون کربلام تو ازدحام قتلگاه دم غروب کربلا یه خواهری با قد خم می‌گرده بین نیزه‌ها تا اومد برگرده دید یه صدایی می‌آد، اخیّا الیّ، زینب بیا تو ازدحام قتلگاه دم غروب کربلا یه خواهری با قد خم می‌گرده بین نیزه‌ها شکر خدا تو این نفسای آخرین نبوده کنارم خواهری نرفته به غارت معجری شکر خدا تو این نفسای آخرین نبوده کنارم خواهری نرفته به غارت معجری واویلتا امان از این غریبی امان از این غریبی امان از این غریبی واویلتا امان از این غریبی واویلتا امان از این غریبی