شب تولد کریمه - سید مجید بنی فاطمه

شب، شبِ تولدِ کریمه شبِ تبسمِ زمینه بیاین آی گداها دوباره با همدیگه بریم مدینه امشب روحم پروازه توو سرش دارم بی‌اندازه بی‌اندازه باز یه گدایِ قدیم درِ رو می‌زنه تا بدونن دو جهان که آقام حسنه باز یه گدایِ کریم درِ رو می‌زنه تا بدونن دو جهان که آقام حسنه وهو الکریم، عشقِ من وهو الکریم، صف‌شکن وهو الکریم، جانم حسن شب، شبِ قدرِ همه گداهاست (×۲) حسن، کریمِ آلِ طاهاست حسن، آینه‌یِ علی و حسن، پسر بزرگِ زهراست عالم غرقِ شیدایی‌شونه زهرا گرمِ لایی‌ لاییش شد عالم غرقِ زهرا گرمِ لالاییش شد باز پیچیده صدای تکبیر و اذان پس راه اومد، نمک این ماه رمضون و هو الکریم، دنیا حسن و هو الکریم، عقبی حسن و هو الکریم، مولا حسن و هو الکریم، جانم حسن نیمهٔ ماه خدا رسیده دلم اسیر زلف یاره می‌رم افطاری مهمونش شم آقام یه عمره سفره‌داره از این قلبم شیداتر نیست از روی تو زیباتر نیست با یه نگاه وجودم می‌شه غرق شعف من عیدی می‌گیرم از شاه نجف پسر علی، جانم حسن پسر علی جگر علی، جانم حسن قمر علی، جانم حسن و هو الکریم