یه سفیر بی‌پناه از راه دور - سید مجید بنی فاطمه

یه سفیر بی‌‌پناه از راه دور روی ماه تو رو می‌بوسه حسین جای مسلم که اسیر غربته برو ای نامه به پابوس حسین بازار کوفه شلوغ بود نیزه‌فروشی‌هاشون به سرم بود دروغ بود همهٔ نامه‌هاشون حسین جان تشنه مردن برِ من سعادته مگه رو می‌زنه دریا واسه آب انقدر با تو یکی شدم حسین تو رو می‌بینم تو انعکاس آب غم ندیدنِ تو راه گلومو بست غم ندیدنت، راه گلومو بسته فدا سرت حسین جان، اگه سرم شکسته حسین جان اگه آفتاب می‌زنه به اون بدن بذار آتیش بزنن این بدنو قبل اینکه سرمو جدا کنن فکر گودال تو می‌کشه منو چیزی نمونده واسم، به‌غیر بی‌قراری آقا چی می‌شن الان عقیق تو دربیاری حسین جان