سلام به حرمی که نداری - محمدحسین پویانفر

می‌بارم از بی‌قراری سلام به حرمی که نداری سلام نه یه خادم و زائر، ای رئیس مذهب کاش گنبد طلا می‌شد نه یه خادم و زائر، ای رئیس مذهب کاش گنبد طلا می‌شد با مراجع تقلید دسته‌ عزاداری تو بقیع به پا می‌شد تو بقیع به پا می‌شد حوزه‌های علمیه زیر دینته حوزه‌های علمیه زیر دینته زیر دین یک عمری یا حسینته زیر دین یک عمری اشک غمی نبود، اگه تو نبودی محرمی نبود، اگه تو نبودی اشک غمی نبود محرمی نبود، اگه تو نبودی محرمی نبود، اگه تو نبودی دارم می‌میرم از بی‌قراری سلام به حرمی که نداری سلام به حرمی که نداری دوباره تو مدینه مثل خونهٔ زهرا خونه‌تو سوزوندن دوباره تو مدینه مثل خونهٔ زهرا خونه‌تو سوزوندن مثل دستای مولا دستای تو رو بستن تو کوچه کشوندن شکر حق گل یاست پرپر نبوده پشت در توی آتیش مادری نبوده آه این غم کجا برم که تو را مردها زدند این غم کجا ببرم که تو بی‌هوا زدند نگارم، می‌میرم از بی‌قراری سلام به حرمی که نداری می‌میرم برات آقا دیدی چسبید روی سرت کشیدند ولی کی مثل جدت تشنه‌لب توی گودال رأس تو بریدند