دنیا رو بدون خیالش حتی یه دقیقه نمی‌خوام - جواد مقدم

دنیا رو بدونِ خیالش حتی یه دقیقه نمی‌خوام شیرین‌تر از این مگه داریم حسینِ دنیا اینو پدرم داده یادم از وقتی تو روضه شکستم هیچ‌موقع به پای کسی جز حسین نیفتم بابام می‌گفت: «ای نورِ عین هر جا که رفتی زیرِ دین فورا دم بگیر: حسین حسین حسین حسین» می‌گفت: «میونِ مشکلات که سختی‌ها مونده برات تنها سفینةُ‌النجاة حسین حسین حسین» مگه می‌شه حقی که داره به ما رو ادا کرد؟ مگه می‌شه بی‌نمکِ روضه دفنِ بنا کرد؟ مگه می‌شه ما رو از توی روضه جدا کرد؟ حسین وای حسین وای حسین وای از وقتی کنارِ حسینم اوضاع من اِعجـ[امه‌دار] داده هر چی که می‌خواستمُ بی‌بی رقیه داده گفتم به همه جای دنیا غیر از بین‌الحرمین نه دل می‌کنم از همه اما دل از حسین نه زندگی بی‌عشقش غمه دنیا بی‌روضه‌ش ماتمه هر چی حسین بگم کمه حسین حسین وقتی که تر می‌شه چشام تو سختی هم می‌شه برام آبروی آتیش آقام حسین حسین مگه داریم اربابی بهتر از این برا نوکر مگه داریم از حال اشک و بکا رو به راه‌تر مگه داریم از حرم کربلا جایی بهتر حسین وای وای حسین روزام داره می‌گذره با عشق تو هیئت‌ها گفتم همیشه عمری رو که می‌آم تو روضه‌ت حساب نمی‌شه هرکی اگه پایِ حسین سوخت با اشک مثلِ دل و طلاش کرد هر موقع که اومده هیئت زهرا دعاش کرد زهرا دعاش کرد تعظیم هیئت می‌کنم غسلِ زیارت می‌کنم می‌آم و بیعت می‌کنم حسین، حسین جونمو می‌دم من براش آدم شدم توو کربلاش می‌زنم از دلم صداش حسین حسین مگه آروم می‌گیره قلبی که وقفِ عزاشه؟ مگه آروم می‌شه دلی که توو روضه‌نواشه؟ مگه آروم می‌مونه اونکه دور از کربلاشه‌؟ حسین وای