دنیا بود و من و یک دلسردی - جواد مقدم

دنیا بود و من و یک دلسردی خسته پر، شکسته از نامردی دنیا بود و من و یک دلسردی خسته پر، شکسته از نامردی سرگرمِ بازی دنیا بودم آخر هم خودت رو پیدا کردی شکسته بود وجودم، اصلاً گم شده بودم شکسته بود وجودم شبی که اولین بار حرم رو دیدم، بهت رسیدم درست وقتی که من از همه بریدم، بهت رسیدم بازم مثل همیشه درد و دلامو برات آوردم تو دستامو گرفتی، هر دفعه آقا زمین می‌خوردم شبی که اولین بار حرم رو دیدم، بهت رسیدم درست وقتی که من از همه بریدم، بهت رسیدم بازم مثل همیشه درد و دلامو برات آوردم تو دستامو گرفتی، هر دفعه آقا اعظم خدا سلطانم، امام حسینِ جانم سلطانم، امام حسینِ جانم سلطانم، امام حسینِ جانم سلطانم علت زیرِ پر و بالت بودم حق دارم به شماها مدیونم تو هر لحظه‌لحظهٔ این دنیام پیشم باش، تو رو از جون می‌خوام دلم به زیرِ دینه دیوونهٔ حسینه دلم به زیرِ دینه درست مثلِ یه مادر تا همین الان غصه‌مو خوردی آوردی منو تو بین‌الحرمین، دلم رو بردی دلی که بردی آقا بدجوری حالا دردسرم شد توی سینهٔ من این فراقِ تو هم جلدِ حرم شد شبی که اولین‌بار حرم رو دیدم، بهت رسیدم درست وقتِ دیگه من از همه بریدم، بهت رسیدم بازم مثل همیشه، دردودلامو برات آوردم تو دستامو گرفتی، هر دفعه آقا زمین که خوردم سلطانم، امام حسینِ جانم سلطانم تقدیرم رو در کنارت بنویس زندگی بدون تو ممکن نیست هر کی در پناهته آسوده‌ست هر کی نوکرت نشد، هیچی نیست چه خوبه روزگارم، تا که شما رو دارم چه خوبه روزگارم، تا که شما رو دارم کبوترات، ارباب، اینو می‌دونن چقدر رحیمی به تو به جای ارباب، باید گفت آقا رفیقِ صمیمی تو باشی، احتیاجی به هیچ‌کسی تو دنیا ندارم بمیرم هم خوشم چون سر رو پاهای خودت می‌ذارم کبوترات هم حتی اینو می‌دونن چقدر رحیمی به تو به جای ارباب باید گفت آقا رفیق صمیمی تو باشی احتیاجی به هیچ‌کسی تو دنیا ندارم بمیرم هم خوشم چون سر رو پاها سلطانم امام حسین جانم (×۳) جانم سلطان سلطان