خونه رویایی - حسین ستوده

خونه‌ی رویایی، یه در داره که روم، به روضه باز می‌شه

قلب توی سینم، همیشه با ذکر، تو هم‌صدا می‌شه

من از همون ساعت، که اسمتو بردم، دلم چه آرومه

مخاطب خاصم، روی تو حساسم، همیشه معلومه

منی که تنها با تو درد و دل کردم

حرم رو که دیدم بهشت و ول کردم

اگه می‌بینی که برا تو می‌میرم

آخه تو خاک تو من و آب و گِل کردم

واسه دل تنگم خونه کجاست

کرب و بلا کرب و بلا

پناه منِ دیوونه کجاست

کرب و بلا کرب و بلا

اونی که برام می‌مونه کجاست

کربلا کربلا

یا اباعبدالله

وقتی ازت دورم، مثل یه مجنونم، تو دلم آشوبه

من به همه گفتم، حالِ دلِ من با، امام حسین خوبه

همه‌ی دنیامو، همه‌ی رویامو، پای تو می‌ذارم

خرج کسی جز، تو نمی‌کنم آقا، نفسی که دارم

خدا برای من تو رو نگهداره

آخه آدم با تو نمی‌شه بیچاره

می‌بینی که شونم بدجوری سنگینه

کی می‌تونه جز تو بارمو بر داره

بغلت و وا کن به خسته‌ها

کربلا کربلا

امید همه دل شکسته ها

کرب و بلا کرب و بلا