جبرائیل این روزها تو جاده کربلاته - محمود کریمی

جبرائیل این روزها تو جادهٔ کربلاته با لباس مبدل خادم زائرانه همه جاری مثل چشمه، مثل دریا، مثل بارون همه راهی، همگی دل، همه شیدا، همه مجنون همه دل‌تنگ، مثل مسلم، مثل هانی، مثل مختار همه سرها رو آوردن برای تقدیم به پای یار لبیک حسین لبیک لبیک حسین لبیک لبیک حسین لبیک امشب‌ها کل اهل آسمون رو زمینن جن و انس و فرشته زائر اربعینن همه رفتن توی راهن، منم و این پریشونی یه چیزی تو دلم می‌گه تو دیگه جا نمی‌مونی به فدای نگات پدر و مادرم آقا یه نگاه کن که نمیرم تو فراقِ حرم آقا لبیک حسین لبیک لبیک حسین لبیک وای غرق در حیرتم من یا دلیل یا اباالفضل غرق در حیرتم من یا دلیل یا اباالفضل دنبالِ خونتم من الدخیل یا اباالفضل خودم اینجا، دلم اونجاست دل قطره، پیش دریاست حرم شاه، حرم ماه پیش ارباب، پیش عباس منِ مشتاق، منِ عاشق منِ ناچیز و نوقابل به تو آقا، پناه‌اندم مددی یا ابوفاضل لبیک حسین لبیک وای لبیک حسین لبیک حسین لبیک لبیک حسین لبیک