تنها نذار ام‌المصائب رو - محمد اسداللهی

تنها نذار ام المصائب رو

خیمه نفرست اسب بی صاحب رو

ای وای من

مقتل میگه: از مادر آب خواستی

آقا بردن پیرهنتو راستی

خواهرت به نفس نفس افتاد

خیمه دست شمر و شبس افتاد

نفس بکش مادرت پس افتاد

ای وای من

مقتل میگه پنجه تو موت کردن

بی پیرهن هی زیر و روت کردن

تنهایی تو، تو قتلگاه دیدم

روی سینه ات چکمه سیاه دیدم

حسین وای حسین وای

آقای من دین و دنیای من

مثلا تو قبول کردی کوله بارمو هم بستم

مثلا من الآن توی راه کرببلا هستم

مثلا رسیدم دارم زیارت نامه میخونم

مثلا رو به ایوون حرمت زیر بارونم

ای باوفا جا موندم

از کربلا جا موندم

چشمامو که میبندم

روح سرگردونم کربلا میره

اشکامو میبینی که

هر لحظه دور از تو گریه ام میگیره

میکشه ما رو فراق کرب و بلا، کرب و بلا

میکشه دل رو عراق کرب و بلا کرب و بلا

بگن سفر میگم فقط کرب و بلا کرب و بلا

اربعین میخوام ازت کرب و بلا کرب و بلا

تو میگی رفیقمی تو از اون رفیق صمیمیا

من میگم غلامتم من از اون غلام قدیمیا

تو سراغ من بیا چه کنم فراقتو حسین

همش از عراقیا میگیرم سراغتو حسین

سیدالشهدا