بدم مرا به پیمبر ببخش یا الله - سید مجید بنی فاطمه

بدم مرا به پیمبر ببخش یا الله به اشهدِ «عَلِیّاً» ببخش یا الله تمام دار و ندارم محبتِ زهراست مرا به سورهٔ کوثر ببخش یا الله به اشک چشم حسین و حسن قبولم کن مرا به این دو برادر ببخش یا الله یا الله چقدر قشنگ داریم مناجات می‌کنیم. به درگهت گناه مکرر آوردم مرا به عفو مکرر ببخش یا الله خدایا ممنونتیم. آبروداری کردی. برا رفیقمون یه کاری می‌کنیم یا کاری برامون می‌کنن، کوتاهی می‌کنی آبروتو می‌برن. اما روزیِ ما رو میدی، این‌همه نعمت، ناشکری کردم، بازم تحویلم می‌گیری. بازم به ملائکت ما رو نشون میدی، می‌گی ببین اینا چقدر خوبن، تا سفرهٔ مهمانی پهن شد اومدن با من حرف بزنن. خدایا، دیگه نمی‌خوام هیچ‌وقت از در خونت جای دیگه برم. من یقین دارم بخشیده شدیم. بعضیا بخشیده شدن، رفتن؛ اما من باهات کار دارم، می‌دونم بخشیده شدم. چون کرمت خیلی زیاده چون می‌دونم وقتی تو رو قسم به علی میدم، دیگر ردخور نداره اما امشب خودمو رسوندم، بگم خیلی دوستت دارم، ممنونتم ببر به کرب‌وبلا زائر حسینم کن به آن ضریح مطهر ببخش یا الله به دست‌های علمدار کربلا سوگند به حرمت علی‌اکبر ببخش یا الله به بانگ «العطش» به نازدانه‌های حسین آخ به خون حنجر اصغر ببخش یا الله به سیدالشهدا و به خون حنجر او که شد بریده ز خنجر ببخش یا الله آه به لحظه‌ای که سر نیزه گشت با زینب سر حسین برابر ببخش یا الله