چه زندان و چه زندانبانی - امیر کرمانشاهی

چه زندان و چه زندانبانی تو این شبای طولانی تازیانه‌ست افطارم شبیه بارون می‌بارم تازیانه‌ست افطارم شبیه بارون می‌بارم گوشهٔ سیاه‌چال افتادم به یاد گودال مثل جدم حسین دست و پا می‌زنم مثل جدم حسین دست و پا می‌زنم تشنه‌لب مادرم رو صدا می‌زنم مادرم مادرم مادرم مادرم مادرم مثل جدم حسین دست و پا می‌زنم مثل جدم حسین دست و پا می‌زنم مثل جدم حسین دست و پا می‌زنم مادرم، مادرم چه شب‌های تاریک و سردی چه مردمان نامردی نه دلخوشی نه لبخندی نه آشنا نه فرزندی مردم از جدایی میوهٔ دلم کجایی؟ مردم از جدایی میوهٔ دلم کجایی؟ جای تو خالیه این دمِ آخری جای تو خالیه این دمِ آخری من حسین و تو مثلِ علی‌اکبری مثل جدم حسین دست و پا می‌زنم مثل مادرم منو بی‌هوا می‌زنه غم و درد من بی‌اندازه‌ست تنم پر از خونِ تازه‌ست دیگه از این دنیا سیرم خدا رو شکر زود می‌میرم دل به خون نشسته دشمن ساقمو شکسته دستمو بسته و بی‌ابا می‌زنه مثل مادرم منو بی‌هوا می‌زنه دستمو بسته و بی‌ابا بی‌هوا می‌زند مثل مادرم اون بی‌هوا نخلی که شکسته ثمرش را نزنید مرغی که زمین‌خورده پرش را مرغی که زمین‌خورده پرش را نزنید نخلی که شکسته ثمرش را نزنید دیدید اگر دو دستِ مردی بسته‌ست دیگر درِ خانه همسرش را