نماهنگ عزیز دلم - امیر کرمانشاهی

من از غروب پاییز من از شبای زمستون تو از قبیلهٔ لیلا من از قبیلهٔ مجنون هر اتفاقی بیفته من که نمیرم از این‌جا خیالِ داشتنت حتی شده برام مثِ رؤیا عشق اگه عشقه وقتی با تو باشه شیرینه درد اگه درده از سمت تو باشه درمونه تو بگو دنیا من میگم که بی‌تو دل‌گیره تو بگو بهشت من میگم که بی‌تو زندونه تو خیالم من ضریح رو می‌گیرم می‌بوسم بی‌تو رو تو نباشی می‌میرم می‌پوسم دوست دارم عزیز دلم من از یه گریهٔ ممتد من از یه قلب شکسته من‌ام، اونی که دل‌تنگه همون که تنهای‌تنهاس همون که خسته‌ی‌خسته گلایه‌ای که ندارم ولی دلم نگرونه چایِ عراقی می‌خوام و زیارتایِ شبونه خوب می‌دونستی راهمو دارم غلط می‌رم مهربون بودی، حتی وقتایی که بد بودم تو صدام کردی، اومدم بازم تو آغوشت من نشونی‌تو، از تولدم بلد بودم بی‌خودی نیست این‌همه عشق، می‌دونی می‌دونم هرجوری هست من کنارت، می‌دونی می‌مونم دوستت دارم، عزیز دلم چهره‌ی شکسته‌شکسته اومد خمیده‌خمیده برات الهی بمیرم سرِ تو رو کی بریده؟ سری به نیزه بلند سری به نیزه بلند است در برابر زینب خدا کند که نباشد سر برادر زینب سری به نیزه بلند است رو‌به‌روی رقیه خدا کند که نباشد سر عموی رقیه تو که افتادی، افتادم و هی زمین خوردم تو که افتادی، چی به روز زینب آوردم چشمتو روشن، مردا اومدن دم خیمه چشمتو روشن، هرچی بود و از حرم بردن دور نیزت جلو چشمام می‌رقصن می‌گردن دخترای بی‌‌پناهت تو بازار دق کردن دوست دارم عزیز دلم دوست دارم عزیز دلم