پسرم قد کشیدی اما من هنوزم دور سرت می‌گردم - سیدرضا نریمانی

پسرم قد کشیدی اما من هنوزم دور سرت می‌گردم یادمه شیرخواره بودی مادر تو رو نذر علی اصغر کردم یادمه محرم‌ها هر سال پیرهن مشکی برات می‌دوختم پسرم جلو چشام بزرگ شدی من برا غم رباب می‌سوختم من برا غم رباب می‌سوختم هرچی برات خواستم از خدا سنگ تموم گذاشت برام حسین تو رو آوردم توی روضه‌ها تو رو سپردم به امام حسین تو رو سپردم به امام حسین تو رو سپردم به امام حسین تو رو سپردم به امام بیست و چند سال مراقبت بودم بیشتر از همه تو رو دوست داشتم هر کاری می‌شد برات می‌کردم هرچی جون داشتم برات می‌ذاشتم از محبت‌های مادریِ من هرچقدر برات بگم که بس نیست تهِ مهربونی، مادره؛ ولی مهربون‌تر از حسین هیچ‌کس نیست شکر خدا تو زندگیت بوده نگاهت به دست‌های امام حسین نفس کشیدی توی هیئت‌ها بزرگ شدی پای امام حسین بزرگ شدی پای امام حسین حالا تو مایه‌ی افتخارمی من شدم پیش امامم روسفید شدی شهیدِ تو راهِ حسین به منم می‌گن یه مادرِ شهید حالا تو مایهٔ افتخارمی من شدم پیشِ امامم روسفید تو شدی شهیدِ تو راهِ حسین به منم می‌گن یه مادرِ شهید خدا رو شکر می‌کنم تو دامنم تربیت شده یه سربازِ رشید خدا رو شکر می‌کنم که عاقبت پسرِ منم به اربابش رسید پسرِ منم به اربابش رسید تو رفتی و شد التماسِ من به زوار بیا، به زوار بیا، حسین با معرفت، دستِ منم بگیر منو ببر پیشِ امام حسین منو ببر پیشِ امام حسین منو ببر هی منو ببر پیشِ امام حسین منو منو ببر پیش امام حسین