هر روزم شده حسرت - حسین سیب سرخی

هر روزم شده حسرت، هر لحظه‌ام شده آه آرومم با تو باشم، بی‌تو اما بی‌‌پناه دیگه دلگیرم از این دردِ بی‌درمونِ دوری دیگه خسته‌ام از این حسرت، واسه‌م سخته صبوری آخه نوکر از اربابش جدا باشه چه جوری؟ چشم من به دستِ کرمته قلب من که خونه‌ی غمته اونکه آرزومه حرمته اربعین، حرم، من و به طواف اربعین، حرم، من و به طواف دور است و توی این شهر گیره نفسم باید از همه دل کند تا به رؤیام برسم اگه بارون زده چشمام شده ابر بهاری تو حواست به من هست و هنوز هوامو داری نشده تا الان یک لحظه تنهام بذاری تو زلال اشک مادرمی تو دعای خیر پدرمی تو زلال اشک تو دعای خیر پدرمی عمریه که سایهٔ سرمی عمریه که سایهٔ تو زلال اشک مادرمی تو دعای خیر پدرمی عمریه که سایهٔ سرمی عمریه من و اربعین حرم هر روزم شده حسرت هر لحظه‌ام شده آه هر روزم شده حسرت هر لحظه‌ام شده آه با تو باشم بی تو اما بی‌پناه هر روزم شده حسرت هر لحظه‌ام شده آه آرومم با تو باشم بی تو اما بی‌پناه دیگه دلگیرم از این دردِ بی‌درمون دوری دیگه خسته‌ام از این حسرت واسم سخته صبوری آخه نوکر از اربابش جدا باشه چه‌جوری آخه نوکر از اربابش جدا باشه چه‌جوری چشم من به دستت قلب من که خونهٔ غمته اونکه آرزوی حرمته اونکه آرزوی حرمته آقا من و این حرم من و بطلب این حرم، من و بطلب بطلب این حرم، من و بطلب