چهل روزه که خونه چشام - حسین سیب سرخی

چهل روزه که خونه چشمام چهل روزه که زخم زبون خوردم تو شام زخم پام یادم نرفته سنگای از روی بام جاموند دخترت توی خرابه رو دست من جای طنابه ببین دلم بی‌تابه نبودی زینبت یه‌شبه شد پیر دلم شده از همه جهان سیر امان از این غل و زنجیر مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین مظلوم حسین ان‌شاءالله حق همون کم نبود داداش یادم مگه می‌ره محلهٔ یهود خونه دلم بازوم شبیه مادرم شده کبود چهل روزه تو رو ندیده زینب صدات زدم هر روز و هر شب دیگه جونم رسیده بر لب یادم نرفته اون لحظهٔ آخر صدات می‌زد چه‌جوری مادر فدای اون بدن بی‌سر چهل روزه که خونه چشام چهل روزه که زخم زبون خوردم تو شام چهل روزه که چشام چهل روزه که زخم زبون خوردم تو شام زخم پاهام یادم نرفته سنگای از روی بام جا مونده دخترت توی خرابه رو دست من جای طنابه ببین دلم بی‌تابه جا موند دخترت توی خرابه رو دست من جای طنابه ببین دلم بی‌تابه نبودی زینبت یه‌شبه شد پیر دلم شده از همه جهان سیر امان از این غل و زنجیر مظلوم حسین مظلوم حسین