نماهنگ اختصاصا از نجف - علی اکبر حائری

اختصاصاً این شعر رو از نجف می‌خونم با دل پر اشتیاق و با شعف می‌خونم این دفعه از گوهر، نه از صدف می‌خونم با اجازه از علی و فاطمه این دفعه اختصاصاً این شعر رو از نجف می‌خونم اول از ایوونش بگم، همه آجورهاش از طلاست می‌افته از سرش کلاه، اون که محو گلدسته‌هاست تنها جاییه که فقط، خوشگل‌تر از کربلاست بالا بالاتر، تا اون آخر، هلهله مجنون رو ببین، چشمِ حیرون رو ببین آرامش این همه مهمون رو ببین با یه ذوقی می‌گه هرکس می‌ره حرم ای جانم ای جانم ایوون رو ببین زندگی یعنی چشیدنِ دهینِ بوعلی جلو ایوون طلا بشینی رو‌به‌رو علی تو نجف زائرها خودبه‌خود علی علی می‌گن دیگه مداح نمی‌خواد بگه هی بگو شیرِ آبِ کنجِ حرم، می‌ریزه مِی تو کاسه‌ها دُرّش هم باارزش‌تر از، هر طلا و الماس‌ها عکسِ سایه‌بان گنبدِ طلا واقعاً خیلی، خاصه‌ها زیر سایه‌بونا ظهرها توی حرم تو گرمای نجف این احساس منه از عرش خدا میان و هر زائرو یکی از ملائکه بادش می‌زنه