نماهنگ انگار نه انگار - علی اکبر حائری

انگار نه انگار که یه روز این خونه مادر داشت کی میگه خندهٔ تلخ مثِ آب رو آتیشه؟ هی آب سرد می‌خورم جگرم خنک نمیشه بسوزه دنیایی که گریهٔ سنگم درآورد وقتی شکست با لگد تو مدینه بار شیشه حرفی نمی‌زنه ولی دهن وا می‌کنن زخما به ما میگن همه‌چیزو که غم می‌باره پشت پلک که روز از نو درد از نو خاموش شد آتیش در پس دل ما چی؟ زینب میگه اگه بره پیش خدا چی؟ انگار نه انگار که یه روز این خونه مادر داشت آیینه تا که صورتش رو دید ترک برداشت وقتی که پرپر زد همه گفتن مگه پر داشت؟ باز جای شکرش باقیه فاطمه دختر داشت قنفذو دیدم که می‌خنده از کنارم رد می‌شه دست و زانوی پهلوون بلرزه خیلی بد می‌شه زدن رفتن عجب داغی گذاشتن به دل حسن رفتن گذاشتن رد خونش رو روی کفن رفتن انگار نه انگار که یه روز این خونه مادر داشت آینه تا که صورتش رو دید ترک برداشت وقتی که پر زد همه گفتن مگه پر داشت باز جای شکرش باقیه فاطمه دختر داشت