نماهنگ ایران امام رضا - علی اکبر حائری

سوت قطار مشهد به صدا دراومد باز منو امام رضا صدا زد بس که نوشتم حرم گوشهٔ کتابم دیشب از شوق نبرده خوابم دلمون شبیه خودمون کوچیکه برات و خیلی تنگه لباسای رنگارنگمون توی عکسای حرم قشنگه کرد و لر و ترک و عرب و بلوچ و گیلانی همه معتقدند که تو ولی‌نعمت ایرانی تو سلطانی، تو آقای خراسانی جان امام رضا، می‌چسبه چایی رو به ایوان امام رضا من شدم آخرش چایی‌ریز خیمهٔ ایران امام رضا، مهمان امام رضا جان امام رضا، می‌چسبه چایی رو به ایوان امام رضا من شدم آخرش چایی‌ریز خیمهٔ ایران امام رضا، مهمان امام رضا برق افتاده دلم تکه استکان که شستم اینجا رو چهارپایه میرم عرش رو به میز بستم اینجا جعبهٔ نباتت رو وا کردم بارِ زندگیمو بستم اینجا این بوده قرار ما رفقا هر موقع عراقیا اومدن یاد اربعین بگیم بهشون «هلا بیکم زوار اباالحسن» غصه‌ام داره هرچی چایی ریختمو می‌شماره خادمی تو حرم با این نغمه یه جور دیگه این صفا داره ای صفای قلب زارم هر چه دارم از تو دارم تا قیامت ای رضا جان سر ز خاکت بر ندارم منم خاک درت غلام و نوکرت مران از در، مرا به جان مادرت