نشسته پدری بر سر خاک پسر - سید مجید بنی فاطمه

نشسته پدری بر سر خاک پسر گرفته به برش سینهٔ چاک پسر ز بغضی لبالب به وسعت صحرا که می‌رسد بر مشام او عطر مادرک زهرا ای آرامش من بشنو خواهش من برخیز و بیا تا نزدیک دل خیمه‌ها تا به خیمه آمد خبر تو بی‌کس و مضطر شد پدر تو قاتل من شد زخم سر تو علی یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر یا علی اکبر علی یا علی‌اکبر علی مبین مادرت مو پریشان بکند خدا داغ تو را بر من آسان بکند دوباره به این نیمه‌جان بگو بابا دوباره برخیز و روبرویم اذان بگو بابا دست جان‌سازت چشمِ نیمه‌بازَت آوای حجازت از یادم نرفته علی یاد جمال شِبهِ رسولت یادِ خصال مثل بتولت حق کند از این خسته قبولت علی تا به خیمه آمد خبرِ تو بی‌کس و مضطر شد پدر تو قاتل من شد زخمِ سرِ تو علی یا علی‌اکبر یا علی‌اکبر یا علی‌اکبر فدای تو پدر، جان ناقابلم شده قاتل تو خنده‌ی قاتلم پدر جان بمان در پناه رب الناس خدا برایت نگه‌بدارد عموی من عباس خدا برایت نگه‌بدارد عموی من عباس چشم نمیدت، گیسوی سپیدت این قد خمیدت، من را است و شرمنده‌ام تشنه‌تر از صحرا شده کامم وعده‌ی ما باشد به قیامت عزیز زهرا، سرت سلامت پدر تا به خیام آمد خبر تو بی‌کس و مضطر شد پدر تو قاتل من شد زخم سر تو، علی یا علی اکبر