نابود می‌ شدم اگه تو نبودی - سیدرضا نریمانی

لحظه لحظه درد بودم وقتی که پیدام کردی پوچ و بی‌معنی بودم اومدی معنام کردی آه، قبلِ تو هیچی منو نتونست راضی کنه هرکسی از راه اومد خواست با دلم بازی کنه آه، قبلِ تو من چی بودم؟ درِ خونه‌ت چی شدم؟ دلِ من انصاف اگه داره کلاشو قاضی کنه سیلیِ دنیا منم و کبودی سیلیِ دنیا منم و کبودی آه، نابود می‌شدم اگه تو نبودی اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله اگه اینجا پابندم به خدا از عادت نیست اگه اینجا پابندم به خدا از عادت نیست خودت راهم دادی کار تو بی‌حکمت نیست از تو به‌جز خوبی به من مگه می‌شه برسه الهی رزق من از تو تا همیشه برسه عشق جوونه زد تو دلم روزی صد دفعه می‌گم کاشکی عشق تو یه این سینه به ریشه برسه بی‌روح و کویرم تو نفس رودی بی‌روح و کویرم تو نفس رودی نابود می‌شدم اگه تو نبودی اباعبدالله زندگیم غرق نوره وقتی تو هیئت هستم زندگیم غرق نوره وقتی تو هیئت زندگیم غرق نوره وقتی تو هیئت هستم من می‌خوام که تا آخر عمر راضی باشی از دستم تا سر و کارم با توئه ندارم درد و غمی تویی که تنها خریدار چشمای تَرَمی با دم تو زنده می‌شم تو همهٔ دل‌خوشی‌می همیشگیِ من، سایهٔ روی سرمی شبیه داداشت، تو صاحب‌جودی نابود می‌شدم، اگه تو نبودی اباعبدالله اباعبدالله با نگاه لطف تو زندگیمو می‌سازم ذکر تو، تویِ روضه، می‌شه بال پروازم با می‌زنم زانو برسم یه گوشه کنج حرم می‌زنم حرف دلم رو به تو ای شاه کرم کاش دیگه تعبیر بشه این همه رؤیای من آخه تا کی تو خیالم تا حریم تو برم؟ منو ببر آقا کربلا به‌زودی منو ببر آقا کربلا به‌زودی آه نابود می‌شدم اگه تو نبودی اباعبدالله