عشق تو را چون جارچی‌ها جار باید زد - سید مهدی حسینی

عشق تو را چون جارچی ها جار باید زد

دل را گره بر دامن دلدار باید زد

سی شب کنار قتلگاهت اشک باید ریخت

سی شب کنار قتلگاهت زار باید زد

هر شب به یک بهونه دلمو به قتلگاه میبرم

هر شب به یک بهونه به امام حسین پناه میبرم

پناه حرم کجا داری میری حسین برادرم

بدرقه راهته اشک چشم ترم

آهسته تر برو داداش ببین مظطرم

وقت سحر از روی ماهت حرف باید زد

از پیچش زلف سیاهت حرف باید زد

از روضه های زینب تو لال باید مرد

از روضه های قتلگاهت حرف باید زد

هر شب بین مناجات روضه های تو جلو چشم منه

هر شب بین مناجات خواهش زینب خواهش منه

خواهش میکنم برید کنار که من خودم خاکش میکنم

منت میکشم خاکش کنم نفس راهت میکشم

ای کاش میدیدم شبی در خواب رویت را

با خود میان خاک بردم آرزویت را

هر وقت سنگ قتلگاهت را که میبوسم

انگار بوسه میزنم زخم گلویت را

من رو حلال کردی کم برا تو غصه خوردم حسین

من رو حلال کردی واسه غربتت نمردم حسین

نمردم آخر سر تو رو رو نیزه دیدم

پی تو روی خار دویدم

چیا ز حرمله شنیدم

تو اون شلوغی چطور لباس تو در اومد

دیدم که شمر با خنجر اومد

رگاتو دیدم یه عده نابلد بریدن

دیدم سرت رو بد بریدن