سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم - محمود کریمی

سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم از می کربلا داغ داغ سرم آب زنید راه را می‌رسد نگار می‌رسد آب زنید راه را می‌رسد آب زنید راه را سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم از می کربلا داغ داغ سرم آب زنید راه را آب زنید راه را سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم تا حرم از می کربلا داغ داغ سرم آب زنید راه را آب زنید راه را مرده بودم و زنده شدم و عشق تو را بنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم بر سر پیمان تو من دولت پاینده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم بر سر پیمان تو من دولت پاینده شدم آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم عزم یک کربلا داغ داغ سرم آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد مرده بودم زنده شدم، عشق تو را بنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم بر سر پیمان تو من دولت پاینده شدم مرده بودم زنده شدم، عشق تو را بنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم بر سر پیمان تو من دولت پاینده شدم یا حسین، یا حسین یا حسین، یا حسین یا حسین، یا حسین یا حسین، یا حسین یا حسین، یا حسین یا حسین، یا حسین آب زنید راه را هین که نگار السلام علیک ای شه عالَمین السلام علیک ای شه عالَمین یا حبیب القلوب سیدی یا حسین السلام علیک شه عالَمین یا حبیب القلوب سیدی یا حسین آن‌که به عشقت اسیر خیل بنی‌آدمند باخبران غمت بی‌خبر از عالَمند خاک سر کوی تو زنده کند مرده را زآن‌که شهیدان تو جمله مسیحادمند صفا و مروه دیده‌ام گرد حرم دویده‌ام کرب‌وبلا نمی‌شود هیچ‌کجا برای من کرب‌وبلا نمی‌شود به خدا به خدا به خدا هیچ‌کجا برای من کرب‌وبلا نمی‌شود آب زنید راه را می‌رسد بهار می‌رسد آب زنید راه را سینه چاک می‌زنم سینه چاک می‌زنم سینه چاک می‌زنم مستِ کرب‌وبلا داغِ داغِ سرم آب زنید راه را روح به تو زنده و دل به تو مبتلاست روح به تو زنده و دل به تو مبتلاست من گدای توأم حاجتم کربلاست روح به تو زنده و دل به تو مبتلاست من گدای توأم حاجتم کربلاست یوسف مصر بقا در همه عالم تویی در طلبت مرد و زن آمده با درهمم یوسف مصر بقا هر که غمت را خرید عشرت عالم فروخت سوختگان غمت با غم دل خرمند اگر مرا رها کنی تو را رها نمی‌کنم سر از تنم جدا کنی چون و چرا نمی‌کنم سر از تنم جدا کنی چون و چرا نمی‌کنم به خدا، به خدا، به خدا چون و چرا نمی‌کنم سینه چاک می‌زنم تا حرم می‌پرم از منای کربلا تا خدا