سیلی زدن از کوچه مدینه باب شد - محمدحسین حدادیان

سیلی زدن از کوچه مدینه باب شد دخترت، ذره‌ذره‌ذره آب شد خواهرت، بیشتر از همه عذاب شد درسته داغ فاطمه نگفتنی بود تو کوچه لااقل امام حسنی بود ولی بمیرم برای رقیه کسی نبود دنبال گوشواره‌ش بگرده کسی نبود دستای زخمیشو بگیره اصلاً بذار برات بگم نیتشونو ان‌قدر زدنش تا بمیره واویلا واویلا واویلا واویلا واویلا واویلا بار اشک هامو ببین روضه‌های بی‌کلامه قافله، آوارهٔ شهر شامه داد زدن: حالا وقت انتقامه درسته که حرمت حیدرو شکستن طنابو دور گردنش تو کوچه بستن ولی بمیرم برای رقیه همون که گفت گردنبند سه ساله رو برد داره طناب و دور گردنش می‌بنده تو ازدحام بازار برده‌فروش‌ها به اشک رقیه می‌خنده واویلا واویلا واویلا واویلا جانم به این مستمع از گرسنگی یک شبم نشد بخوابه وای من صد شکر به این خرابه سخت‌ترین روضه مجلس شرابه درسته که شده ارباً اربا علی‌اکبر سه‌شعبه خورده به گلوی علی‌اصغر ولی می‌میرم برای رقیه قد تمام شهدا زجر کشیده بس که موهاشو بی‌هوا زجر کشیده نیمه شب پای‌برهنه تو بیابون پشت سر مرکب دویده واویلا واویلا