زخمی و شکسته تو تنها و خمیده من - نریمان پناهی

زخمی و شکسته تو، تنها و خمیده من کوچک شده پیکرت، سروِ قدکشیدهٔ من کوچک شده پیکرت، سروِ قدکشیدهٔ من زخمی و شکسته من زخمی و شکسته تو، تنها و خمیده من کوچک شده پیکرت، سروِ قدکشیدهٔ من کوچک شده پیکرت، سروِ قدکشیدهٔ من چهار هزار نفر با تیر زدند یه پیکره با ضربهٔ گرز و آهن شکسته تا ابرو سرت دستت جدا شده، بمیری داداش برادرت این لشکر خندیدن، از کینه و بغض و کینه تو تا افتادی هلهله کردند همه‌شون خوشحالند، هست این همه مردِ پیر و جوان عباس ای ساقی لشکرم ای یار و برادرم رحمی به رقیه کن رحمی به من و حرم هر دو با هم شکست هم سر تو، هم کمرم چطور باید برم بدون تو سمت حرم؟ داغ تو هم اومد به روی داغِ اکبرم وقتی که نیستی، رباب نیست علی‌اصغر چه کنه؟ دخترم می‌سوزه توو تب چه کنه؟ بین نامحرم‌ها زینب چه کنه؟ اخا وای اخا چی اومده بر سرت که باز نمی‌شه چشات؟ این‌جا می‌شینم فقط گریه می‌کنم برات علم یه‌سمتی افتاده علم، دُر یه طرف دست قلم یه سو، یه مشک خون‌بار یه طرف غم‌های تو دل و غصه‌ی دل‌دار یه طرف پاشو که لشکر دشمن داره می‌ره به خیام داره می‌خنده به اشکای چشام تو این دنیا تو بودی پشت و پنام آقام، وای آقام، وای آقام، وای آقام باید براتون جون داد حق روضه‌ت این نیست منم می‌دونم به سیاهی قسم دارم در حق روضه‌ی تو جفا می‌کنم آقاجان آقام، وای آقام، وای آقام، وای آقام دست‌به‌دست تو همه جوانیاش آوار شده سرای ما ای وای اگه دشمنان پاشون وا شه تو حرم ای وای اگه دشمنان پاشون وا شه تو حرم خودت می‌دونی که شمر و سنان چه بی‌حیان ای وای اگه با هم به سمت خیمه‌ها بیان ذکر تمامیِ مخدرات که الامان این‌جا هر کی اومده تنها به فکر غارته یا فکر غارت و یا اسارته زینب بی‌تو راهیِ اسارته