خیره میشم به جاده ای که - مهدی رعنایی

خیره می‌شم به جاده‌ای که منتهی به سدرةالمنتهاست، کربلاست مرکز تجمع نوکراست، کربلاست اولین شعبهٔ عرش خداست، کربلاست همون راهی که دلم راهیشه دم اربعین، قیامت می‌شه دم اربعین، قیامت می‌شه بشم از آقام جدا هرگز من بدون کربلا هرگز بشم از آقام جدا هرگز من بدون کربلا هرگز من بدون کربلا هرگز زل می‌زنم به گنبدی که جهت اصلی قبله‌نماست، باصفاست روشنی شب دلتنگیاست، باصفاست مثل مهمون‌خونهٔ کفتراست، باصفاست همون خورشیدی که رو به ماهه وزیر قبه‌ش زیارتگاهه همون خورشیدی که رو به ماهه وزیر قبه‌ش زیارتگاهه نَه بی‌شور و نوا هرگز من بدون کربلا هرگز من بدون کربلا هرگز چشمم به راه اون شبی که شب مخصوص و شب جمعه‌هاست، می‌ریاس بهترین جای زمین کربلاست، می‌ریاس مجلس روضهٔ زهرا به‌پاست، می‌ریاس علی همون شب که هر نفس هر لحظه برا زوارش بهشت محضه برا زوارش بهشت محضه انسیة الحوراء پناه هرگز من بدون کربلا دیگه من بدون کربلا دیگه من بدون، من بدون