نماهنگ همسایه با ماه - مهدی رعنایی

عشقِ دلبستگیه که آدم گریه واسش می‌کنه، حظ می‌کنه نه اینکه تغییر می‌ده سرنوشت و حتی گذشته رو عوض می‌کنه من از خودم چی ساختم هر بار افتادم زمین، تقصیر تو انداختم من دل‌شکسته اومدم تو این دل شب رو زدم، به روم نیاری باختم به روم نیاری باختم گفتم خدا، گفتم حسین فانوس دادی دست من، مردِ این راه شدم گفتم خدا، گفتم حسین آدم شدم، برگشتم و همسایه با ماه شدم همسایه با ماه شدم خدا ببخش خدا ببخش خدا ببخش خدا ببخش مبدل السیئات بالحسنات رفیق بی‌رفیقا، جونم به فدات دارم تو گرداب خودم غرق می‌شم سوار کن منو تو کشتی نجات لبریزه از دردم نکن من التماست می‌کنم، ای مهربون‌تر دم نکن محتاج اینجا آغوش توام حتی بسوزونم ولی با قهر دلسردم نکن با قهر دلسردم نکن گفتم خدا گفتم حسین فانوس دادی دست من من مرد این راه شدم گفتم خدا گفتم حسین آدم شدم برگشتم و همسایه با ماه شدم همسایه با ماه شدم خدا ببخش خدا ببخش خدا ببخش خدا ببخش ببخش