خسته و تنها چه غریبونه - سید مجید بنی فاطمه

خسته و تنها چه غریبونه بابا حیدر رفت از خونه خسته و تنها چه غریبونه بابا حیدر رفت از خونه پای هر یتیم تا سحر بیداره می‌دونه لحظهٔ دیداره شبای تار کوفه دیگه سحر نداره پای هر یتیم تا سحر بیداره می‌دونه لحظهٔ دیداره شبای تار کوفه دیگه سحر نداره تموم دنیا مضطر، شبیه صبح محشر ملائکه می‌خونن: غریب حیدر علی علی یا حیدر خسته و تنها، چه غریبونه باباحیدر، رفته از خونه خسته و تنها، چه غریبونه باباحیدر، رفته از خونه با گریه تازه سر بیداره می‌دونه لحظهٔ دیداره شبای تار کوفه دیگه، سحر نداره تموم دنیا، شده است شبیه صبح محشر ملائکه می‌خونن، غریب حیدر تموم دنیا، شده است شبیه صبح محشر ملائکه می‌خونن، غریب حیدر علی علی یا حیدر علی علی یا حیدر حیدر دیگه از دست غصه آزادم رنگ خون می‌شم این سجاده‌م دیگه از دست غصه آزادم رنگ خون می‌شم این سجاده‌م تو فکر آتیش و مسمارم شهید خونه رو دیوارم به جز خدا کسی از حالم خبر نداره خبر نداره یادش نمیره آخر تو شعله افتاد مادر میون آتیش می‌سوخت گلای معجر یادش نمیره آخر تو شعله افتاد مادر میون آتیش می‌سوخت گلای معجر علی علی یا حیدر علی علی یا حیدر تا رها شد از بغض سی ساله نوبت اشکِ بر گوداله تا رها شد از بغض سی ساله نوبت اشکِ بر گوداله حسین به نِیزه‌سار می‌باره به پیکری که شد صدپاره رو خاک داغ صحرا ای وای کفن نداره افتاده زیر خنجر افتاده زیر خنجر غریب و خونین‌پیکر زهرا براش می‌خونه غریبِ مادر حسین غریبِ مادر حسین غریبِ مادر حسین غریبِ مادر