حلالم کن گلم - حسین ستوده

حلالم کن گلم حلالم کن

حلالم کن گلم حلالم کن

نشد خنده رو لبهات جای این سالها بیارم

برا زخم تو مرهم از کجا حالا بیارم

از اون روزی که دیگه دست تو بالا نمیاد

نمیتونم سرم رو پیش تو بالا بیارم

خجالت میکشم از روی تو

خجالت میکشم زهرا ولی

همه رو برمیگردونن ازم

تو روتو برنگردون از علی

این اشک مظلومیه این گریه خواهشه

اشک منو بزن به زخمهاش شاید خوب بشه

تلخش نکن آخر این عشق نه ساله رو

خوب میشی و منم عوض میکنم این درو

حلالم کن حلالم کن گلم حلالم کن

دلش میخواست یکی این خونه تو آتیش بسوزه

دلش میخواست علی از داغ رسواییش بسوزه

تموم خاطرات بین ما خاکسترش موند

فقط گفتم الهی باعث و بانیش بسوزه

تو پشت در چرا رفتی گلم

شکست در زیر در موندی چرا

چرا گفتی فقط فضه بیاد

دل حیدر رو سوزوندی چرا

تقصیر من بود همش با تو اگه بد شدن

از رو دری که قاتلت شد همه رد شدن

ای سوره کوثرم پا رفته رو آیه ها

رفت آبروی ما جلو چشم همسایه ها

حلالم کن گلم حلالم کن ...