با تو در لذتم و آسایش - امیر برومند

با تو در لذتم و آسایش تو همونی که آقا می‌خوامش باز عذاب‌خوان شده اذان نامت حسین حسین توی آقا دلبر و محبوبم به یه گوشه از نگات مجذوبم روضه‌هات دلیل حال خوبم حسین می‌رسن به روضه عاشقا یک‌یک می‌شینن تو روضه روبه‌رو بال ملائک ذکر لب‌هاشون می‌شه روحی فداک حسین، آقاجان حسین، آقاجان حرمت عرش اعلی باقدمت معلی ساقی و مولا حسین دم تو داره اعجاز باافت سر افراز نامت سرآغاز حسین آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان حسین، آقاجان دیگه بعد اربعین غمگینم عکس‌های قدیمی رو می‌بینم روضه‌ها فقط شده تسکینم حسین آقا جان حسین از فراق کربلا محزونم قلب من شکسته و گریونم از فراق کربلا محزونم قلب من شکسته و گریونم وسط روضه فقط می‌خونم حسین آقا نوکرت توی روضه نشسته شده از دوری تو حزین و خسته دیگه بعدِ اربعین دل‌شکسته حسین حسین آقا جان اولش بیایم با اراده بزنیم تو جاده حسین راهی کرب‌وبلا شیم از غم رها شیم کلب شما شیم حسین حسین آقا جان حسین آقا جان بد بودم ولی تو راهم دادی فرصت ترک گناهم دادی بین نوکرات پناهم دادی حسین حسین وسط روضه نجاتم دادی بخشش سیئاتم دادی امضای برگ براتم دادی حسین حسین دارم حس می‌کنم آقا بین روضه‌ت روبه‌روم می‌شینی آقا حین روضه‌ت بردی ما رو به زیر دین روضه‌ت حسین ای آقا جان حسین سرت شکسته، به سنّت دشنه رو تل نشسته، زینب کشتنت اعدا، مظلوم و تنها در بین صحرا، حسین حسین، آقا جان حسین