با تو آرومم و شادم - امیر برومند

با تو آرومم و شادم بی‌تو گریون و پریشون پای این علم می‌مونم تا که باشه تو رگم خون با شما خدایی خوبم بی‌تو که باشم غروبم غیر تو ممنوع، محرم رو دلم می‌کوبم من و این دام و خواهش تو شدی برام نیایش دل این نوکر تو فکر کربلاتتون همیشه همه‌جا دورم، جایی جز اینجا ندارم دلمو به درگاه‌ها می‌زنم کامل نمازم تو حرمه یعنی کربلاست اصل وطنم الله اکبر از این همه زیبایی صحنت کرم سفرهٔ پهنت شده فخر جبرائیل که شده از غلامانت ای سلطان دلم، حسین ای سلطان دلم، حسین ای سلطان دلم، حسین علی علی نمی‌دونم آخه این اسمتو داری یا که باده نمی‌دونم آخه این اسمتو داری یا که باده خدا از اون روز اول منو به دست تو داده حرم تو فوق‌العاده هستم این شبا به یادت اربعین که از نجف تا حرم اومدم پیاده چه صفاتونو که بود چه هوایی توی جاده چشم به هم زدیم و دیدیم اول باب‌المراده علی، دلم می‌ریزه توی حرمت تا که می‌خوره چشم به علمت یه مسیر و نذریای زیاد همه‌شون مهمون کرمت علی، الله‌اکبر از این همه زیبایی صحنت کرمه سفرهٔ پهنت شده فخر، جبرییل که شده از غلامانت علی، احسان دلم، حسین، حسین جانم چقدر داری محبت تو گذاشتی به ما منت که می‌گن مردم دنیا به ما بچّه‌هیئتی تو خودت آخر جودی تو با ما نبودی، ما که بودیم؟ با دم زینب و عباس مشکلا حلّه به زودی علمت دستِ یل‌یل کُرَد دستِ علی‌اکبر خودِ مدیون تو، باتو مدیون دختر حیدر علی علمت تو رو دست‌های کی می‌مونه؟ که بهمون تکیه می‌مونه دختر علی یک‌تنه زد و نشامو کرده یه ویرونه الله‌اکبر از این نفس حضرت زینب این‌همه هیبت زینب اگه دستاش شده بسته ولی با عزت زینب یا مولاتی یا زینب یا مولاتی یا زینب یا مولاتی مولاتی یا زهرا