آقای غریب عالم - سید مهدی حسینی

آقای غریب عالم

رزق روز و ماه و سالم

تو دریای عشق تو ببین غریقم و زلالم

مأنوسم به گریه و زاری

می‌دونم هوامو داری

عادت کردم عمریه به دوری و به بی‌قراری

عادت کردم عمری به دوری و به بی‌قراری

ای آرامش و سامونِ دلم

گرمه با شما کانونِ دلم

از تو دورم و گریه می‌کنم

اشکامو برات هدیه می‌کنم

کاری کن که آخرش یه خاطره ازم بمونه

کاری کن که مثل عابس بهت بگن دیوونه

کاری کن که راهی شم به کربلا به هر بهونه

ای آرامش و سامون دلم

گرمه با شما کانون دلم

من از تو دورم و گریه می‌کنم

اشک‌هامو برات هدیه می‌کنم

من تنهای روزگارم

بی تو دل‌خوشی ندارم

میگم صادقانه هر چی دارم از خود تو دارم

نون از سفرهٔ تو بردم

با تو حسرتی نخوردم

این قلبِ مریضمو برا شفا به تو سپردم

خرجم کن آقا توی روضه‌هات

جونم رو بگیر توی کربلات

با هر روضه‌ای این بوده دعام

باشه رو سرم سایه‌ت مستدام

آقا من بدون تو که سایهٔ سری ندارم

سخته توی زندگی بدون تو دووم بیارم

کاشکی آخر عاقبت سرم رو زیر پات بذارم

ای آرامش وسامون دلم

گرمه با شماکانون دلم

از تو دورم وگریه می کنم

اشکامو برات هدیه می‌کنم

حسین وای