به هم ریخته صحرا - سید مهدی حسینی

به هم ریخته صحرا

به هم ریخته زینب

به هم ریخته زهرا

به هم ریخته موهات

به هم ریخته مقتل

به هم ریخته اوضاعت

عمو جان، عمو جان

اذون ، عمو

چرا پیکرت زخمی و نیمه‌جونه، عمو

چه جور بچه‌ها بی تو زنده بمونن، عمو

عمو جون، عمو

پناهی نداری

یکی نیست بگه تو گناهی نداری

سپاهی نداری

نزن دست و پا، دیگه راهی نداری

نگام می‌کنی

داری با رگای بریده صدام می‌کنی

دم آخری توی گودال دعام می‌کنی

نگام می‌کنی

نگات می‌کنم

دارم با صدای گرفته‌م صدات می‌کنم

یه فکری برا زخم روی لبات می‌کنم

نگات می‌کنم

دلم بی‌قراره

یکی شمر رو از قتلگاه دربیاره

یه نامرد دوباره

می‌خواد رد شه از تنت رد شه اما سواره

یه نامرد دوباره

دلم بی‌قراره

سر جنگه و

دیدم دامنِ پیرمردها پر از سنگه و

توی قتلگاه جا برام مادرت تنگه و

سرت جنگه و

غرورم شکست

تو گودال دلِ غصه‌دار و صبورم شکست

غرورم شکست

حسین جان

به یادِ لبت یک شبم خوابِ راحت نداشتم

شبی که می‌رفتم واست کاسهٔ آب می‌ذاشتم

واویلا

حسین جان

تو بودی و گودال و ریگ و تنت گیرِ نیزه

خداحافظی کردی با زینبت زیرِ نیزه

واویلا

صدا می‌زدم مادرت رو

یا مظلوم

نشون می‌دادن حنجرت رو

یا مظلوم

صدا می‌زدم مادرت رو

ای بی کس

به دامن بگیره سرت رو

یا مظلوم

حسین جان

به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم

شبی که می‌رفتم واست کاسه آب می‌ذاشتم

واویلا

به صحرا

سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو

بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو

واویلا

تا حالا

از این خانواده زنی رو نبردن اسارت

الهی می‌مردم نمی‌دیدم این‌قدر جسارت

واویلا

به آتش کشیدن حرم رو، یا مظلوم

نبودی شکستن سرم رو، یا مظلوم

ندیدی چشای ترم رو، باغیرت

شلوغیِ دور و برم رو، یا مظلوم

حسین جان

بمیرم

گلوی بریدت همیشه به یادم می‌مونه

روی چادر سوختهٔ من هنوز ردّ خونه

واویلا

سر تو که رو نیزه‌ها رفت یا مظلوم

همش چادرم زیر پا رفت یا مظلوم

جلو چشم نامحرمامن افتادم

پناه غریبیم کجا رفت یا مظلوم

حسین جان