شب‌زنده‌داری با زخمای کاری - سید مهدی حسینی

گریه و ناله و آهِ حسرت و شب‌زنده‌داری

شب‌زنده‌داری خوبه اما نه با زخمای کاری

چه‌جوری خواب به چشمامون بیاد وقتی تو بیداری

با این شرایطِ خونه

دیگه خوشی نمی‌مونه

حالِ منو کسی جز تو توی دنیا نمی‌دونه

چرا حرف نمی‌زنی

منو کشته این سکوت

چرا گریه می‌کنی

می‌شینم تا رو‌به‌روت

زهرا جان

بین همین خونه‌ای که خاکش نبض آسمونه

وقتی که حالت پریشونه، حال ما پریشونه

نفس‌نفس می‌زنی، برام نفس نمی‌مونه

با این نگاه بارونی می‌خوای بگی نمی‌مونی

تو کوچه چی گذشته که می‌خوای پاشی نمی‌تونی

دیگه رفته احترام، نمیدن جواب سلام

تو روزای بی‌کسی، تو بمون بمون برام

چرا حرف نمی‌زنی

من و کشته این سکوت

چرا گریه می‌کنی

می‌شینم تا روبروت

زهرا جان

زینبت دلش خون و شده

این روزها کلافه‌ست

می‌گه با همون دستی که پر از درده اون غلافه

چرا مادرم برای حسین پیراهن می‌بافه

بهش بگو که این روزها تازه شروع ماجراست

بهش بگو که پیراهن برا شهید کربلاست

بگو از تو قتلگاه

از اون آخرین نگاه

قتلو بالسیوف

قتلو بالرماح

بگو از دل صبور

بگو از سر و تنور

بگو از حسین تو رو جدا می‌کنند به زور

زینب جان