آدمی که از همه بریده - حسین ستوده

آدمی که از همه بریده

آب گذشته از سرش دیگه

مخصوصاً اگه پسر باشه

دردش رو به مادرش میگه

مادر مادر، من خسته شدم از زمونه

مادر مادر، گوشم پره زخم زبونه

مادر مادر، گریه‌م می‌گیره بی بهونه

مادر مادر، چی بگم دلم خونه خونه

می‌بینی چقدر، دلم پره، بغضم به گلو رسیده

واسه زندگیم، یه کاری کن، زندگیم به مو رسیده

مادر مادر،مادر

مادر توی بسترش بمونه

بچه دل‌خوشیش حروم می‌شه

با گریه حسین به مادرش گفت

دردای تو کی تموم می‌شه

مادر مادر، چادرت رو بستی به پهلوت

مادر مادر، پا میشی میفتی روی زانوت

مادر مادر، ایشاالله که خوب می‌شه بازوت

مادر مادر، آخ چقدر شکاف خورده ابروت

من بمیرم و نبینمت، تو دست به عصا می‌گیری

زوده رفتنت، جوونی و ایشالله شفا می‌گیری

مادر مادر، مادر