کوچه کوچه تنها - سید مجید بنی فاطمه

کوچه کوچه تنها، تو شهرِ دشمن‌ها وای از زخمِ کوفه کوچه کوچه تنها، تو شهرِ دشمن‌ها وای از زخمِ کوفه دنبالِ من هستند، درها رو روم بستند وای از زخمِ کوفه دلم پُردرده، همه‌ش می‌گم کاش حسین برگرده دلم پُردرده، همه‌ش می‌گم کاش حسین برگرده حسین‌جان، جانِ من نیا شهیدِ بی‌کفن نیا حسین‌جان، جانِ من نیا شهیدِ بی‌کفن نیا اون‌چیزی که تو کوفیا نیست، یه ذره شرم و حیا اون‌چیزی که تو کوفیا نیست، یه ذره شرم و حیا حسین‌جان، جانِ من نیا شهیدِ بی‌کفن نیا اون‌چیزی که تو کوفیا نیست نیست یه ذره شرم و حیا کوچه کوچه تنها تو شهر دشمن‌ها وای از زخم کوفه دنبال من هستن درها رو روم بستن وای از زخم کوفه دلم پر درده همش می‌گم کاش حسین برگرده دلم پر درده همش می‌گم کاش حسین برگرده حسین جان، جانِ من نیا شهیدِ بی‌کفن نیا حسین جان، جانِ من نیا شهیدِ بی‌کفن نیا چیزی که تو کوفه نیست چیزی که تو کوفیا نیست یه ذره شرم و حیا چیزی که تو کوفیا نیست یه ذره شرم و حیا من تو فکر فردا وقتی که نامردا دستامو می‌بستن تو فکرِ خوابم بود تو فکرِ خوابم بود کاشکی قبل از نامه‌ام دستامو می‌بستن نیا از این راه به جانِ زهرا اباعبدالله نیا از این راه به جانِ زهرا اباعبدالله اینا از بغضِ تو پرن سرت رو ساده می‌بُرن اینا از بغضِ تو پرن سرت رو ساده می‌بُرن نیا کوفه، زن و بچه‌ات از اینا سیلی می‌خورن نیا کوفه، زن و بچه‌ات از اینا سیلی می‌خورن حسین غارت بود و آتیش غارت بود و آتیش خیمه بین دود و آتش من هم تنها بودم همراهم آهم بود دورم نامحرم بود من هم تنها بودم بهارم می‌رفت تو که می‌رفتی قرارم می‌رفت بهارم می‌رفت تو که می‌رفتی قرارم می‌رفت تو را از من گرفتند و تو را از من گرفتند و ازت موند یه پیرهن و تو را از من گرفتند و ازت موند یه پیرهن و کاش همون شب با ردایه می‌بردی با خودت منو کاش همون حسین