نماهنگ کی میدونه - حسین ستوده

کی می‌دونه شاید ضریحتو دیگه ندیدم کی می‌دونه شاید من به محرم نرسیدم با جنگ می‌شه کنار بیام با مرگ می‌شه کنار بیام با دوری از کرب‌وبلا، نه با فقر می‌شه کنار بیام با درد می‌شه کنار بیام ولی نیام تو روضه، نه کی می‌دونه شاید ضریحتو دیگه ندیدم کی می‌دونه شاید من به محرم نرسیدم تو می‌دونی چه‌قدر از آدما طعنه شنیدم تو می‌دونی برای کربلا جونمو می‌دم از عشق و حالم بگذرم از عمر و مالم بگذرم نمی‌گذرم از چای هیئت تو زندگیم غم ببینم داغ بابامم ببینم اشک می‌ریزم برا رقیه کی می‌دونه چرا گریه حله می‌کنه خلاصه کی می‌دونه شاید تو هم دلت تنگ شده واسم تو می‌دونی چشام خیس می‌شه یادت که می‌افتم تو می‌دونی دلم تنگه اینو دروغ نگفتم امام‌حسینم گریه‌های شبونه‌م حرف دلم رو اون ماه برین می‌دونه ذکر پایین‌پات دلم رو می‌سوزونه امام‌حسینم امام‌حسین قلبم امام‌حسین با بغض می‌شه گریه نکرد با غم می‌شه گریه نکرد با روضهٔ زینبت نه با رنج می‌شه زار نزد با زخم می‌شه داد نزد ولی با زخم لبت نه حسین جان کی می‌دونه شاید این آخرین روضهٔ من بود کی می‌دونه شاید فردا تنم بین کفن بود تو می‌دونی که من عشق تو رو یادم نمیره تو می‌دونی تو قبرم واسه تو گریه‌م می‌گیره امام حسین قشنگه‌ تو شمایل حتی دلت سوخت برای شمرِ قاتل همه‌جا است و می‌گن یه روز عشقت راهی‌ام کرد دستم رو گرفتی، [نامفهوم]